Πολύς κόσμος γκρινιάζει και παραπονιέται για το πόσο βλαβεροί για το γραπτό λόγο είναι οι νέοι τρόποι επικοινωνίας, το e-mail και (πολύ περισσότερο) τα SMS. Στη δικιά μας γλώσσα, που είναι στριφνή, δύστροπη και με λέξεις πολυσύλλαβες, οι εκπτώσεις που γίνονται είναι μικρές, στην ορθογραφία κυρίως και μερικές φορές στο συντακτικό, αλλά σε πιο ευέλικτες γλώσσες οι νεαροί μηνυματίες του δίνουν και καταλαβαίνει, αλλοιώνουν λέξεις, ανακαλύπτουν αρτικόλεξα, χρησιμοποιούν σημεία στίξης με τρόπο αλλοπρόσαλλο, αλλάζουν στ’ αληθεια τη γλώσσα.
Σ’ αυτό το άρθρο του New Yorker ο Λούις Μεναντ εξηγεί εύγλωττα γιατί αυτό δεν είναι ούτε επικίνδυνο, ούτε κακό. Ίσα ίσα.

11 Ιανουαρίου, 2009
Tags: 






Καθόλου σχόλια μέχρι τώρα
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια...
Συμπληρώστε την παρακατω φόρμα για να αποστείλετε ένα.
Σχολιάστε: