Bookworm.gr

Αυτό εδώ το βιβλίο-φυλλάδιο έχει 45 σελίδες. Μικρού μεγέθους. Το συνολικό κείμενο που περιέχεται εντός (ένα διήγημα του Πασκάλ Κινιαρ) δεν ξεπερνά τις 6000 λέξεις. Είναι, δηλαδή, μικρότερο από αυτό. Ολόκληρο διαβάζεται σε περίπου 30 λεπτά. Το βιβλίο αυτό κοστίζει 9 ευρώ.

Όπως έχεις καταλάβει ασχολούμαι αρκετά αυτό τον καιρό με το θέμα της τιμής των Ελληνικών βιβλίων, κι ετούτο εδώ είναι ένα από τα πιο εξωφρενικά παραδείγματα υπερβολής που έχω βρει. Για να μην παρεξηγούμαστε: Οι εκδόσεις Μελάνι είναι εξαιρετικές, οι επιλογές τους προσεκτικές (βγάζουν και τα βιβλία του Σεντάρις), οι δε εκδόσεις τους δεν θεωρούνται ακριβές, τουλάχιστον όχι περισσότερο από των άλλων μεγάλων Ελληνικών οίκων. Κάνουν, δε, μια προσπάθεια στην αισθητική των εκδόσεων και (κυρίως) στην ποιότητα των μεταφράσεων, που δεν περνά καθόλου απαρατήρητη. Αλλά το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι ένα από τα πολλά παλαβά κι ακατανόητα της Ελληνικής βιβλιοπαραγωγής. Για ποιο λόγο να κυκλοφορήσει αυτό το βιβλιαράκι, μ’ αυτή την εξωφρενική τιμή; Τελικά, αν ένα βιβλίο δεν μπορεί να κυκλοφορήσει σε μια ρεαλιστική τιμή, αξίζει να κυκλοφορήσει καθόλου;

Είναι ένα ερώτημα.

Εδώ.

UPDATE-ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ: O διαγωνισμός δεν λαμβάνει χώρα σ’ αυτό εδώ στο post, αλλά στο site που οδηγεί το link της λέξης «εδώ«, και όπου φτάνεις κι αν πατήσεις πάνω στην εικόνα. Αφήνοντας σχόλιο σ’ αυτό εδώ το post ΔΕΝ μπαίνεις σε καμία κλήρωση και δεν κερδίζεις τίποτα. Το Esquire Big Black Book το κερδίζεις αφήνοντας σχόλιο εκεί και μόνο εκεί. Μόνο ένα αντίτυπο έχω, βλέπεις.

Δεν ξέρω αν έχεις πάρει χαμπάρι τι έχει γίνει με την ισοτιμία ευρώ – αγγλικής λίρας: Kοντεύει να φτάσει 1:1. Αυτό σημαίνει ότι πράγματα που ψωνίζουμε εμείς από την Αγγλία είναι πλέον 30-40% πιο φτηνά από ότι ήταν πριν από λίγους μήνες. Ανάμεσα σ’ αυτά, φυσικά, και τα βιβλία.

Αυτή η αλλαγή έκανε αίφνης το Αγγλικό Amazon φτηνότερο για τους Έλληνες καταναλωτές από το Αμερικάνικο, και παράλληλα υπογράμμισε ακόμα πιο έντονα ένα διαρκές και τεράστιο πρόβλημα: Τις τιμές των Ελληνικών βιβλίων. Οι αιτίες που κάνουν τα Ελληνικά βιβλία τόσο ακριβά είναι πολλές, βεβαίως. Το μεγεθος της αγοράς, η αξία των πρώτων υλών και της παραγωγής, το κόστος της διανομής, η ενιαία τιμή βιβλίου, όλα αυτά είναι πράγματα που επιβαρύνουν την κατάσταση. Αλλά το φαινόμενο είναι εξαιρετικά ανησυχητικό, είδικά στους καιρούς που περνάμε.

Μάζεψα ενδεικτικά οκτώ από τα βιβλία που ψώνισα από το Αγγλικό Amazon, τα οποία περιλαμβάνουν τρεις νέες κυκλοφορίες με σκληρό εξώφυλλο κατευθείαν απ’  το Top-10 των best seller, και πέντε ακόμα πολυσυζητημένους (για διάφορους λόγους) τίτλους. Το συνολικό κόστος: 80,40 ευρώ με την αποστολή. Από την άλλη, μάζεψα πέντε πρόσφατους δημοφιλείς τίτλους στα Ελληνικά. Κανένας τους δεν είναι με σκληρό εξώφυλλο, ενώ δεν συμπεριέλαβα κανένα τίτλο μαγειρικής (ένα από τα αγγλικά βιβλία που αγόρασα είναι βιβλίο μαγειρικής), που συνήθως στην Ελλάδα είναι ακόμη ακριβότεροι. Τα πέντε συγκεκριμένα βιβλία θα κοστίσουν στον αγοραστή 87,60 ευρώ αν τα παραγγείλει από το greekbooks.gr, που κάνει έκπτωση (το μάξιμουμ νόμιμο) 10% και δίνει και δωρεάν αποστολή. Κι άλλους τίτλους να διάλεγα, βεβαίως, το ίδιο θα ήταν. Τα Ελληνικά βιβλία κοστίζουν από 16-17 μέχρι 25 ευρώ στη συντριπτική τους πλειοψηφία, την ώρα που στο αγγλικό Amazon είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεις καλή νέα έκδοση με περισσότερα από 10-12. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι άνθρωποι σαν εμένα που διαβάζουν άνετα αγγλικά δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο να αγοράσουν Ελληνικά βιβλία -με δεδομένο, μάλιστα, ότι η Ελληνική λογοτεχνία δεν παράγει τίποτα το εξαιρετικά ενδιαφέρον και απαραίτητο.

Κι αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα.

Θα ακολουθήσουν κι άλλα posts πάνω στο θέμα, καθώς τα παραδείγματα είναι πολλά και τα συμπεράσματα ποικίλα. Οι λύσεις είναι οι δυσεύρετες, δυστυχώς.

Να τα βιβλία που αγόρασα:
Jamie’s Ministry of Food: Anyone Can Learn to Cook in 24 Hours
Watchmen
Breaking Dawn (Twilight Saga)
When You are Engulfed in Flames
Dreams From My Father: A Story of Race and Inheritance
The Audacity of Hope: Thoughts on Reclaiming the American Dream
The Best American Magazine Writing

Πολύς κόσμος γκρινιάζει και παραπονιέται για το πόσο βλαβεροί για το γραπτό λόγο είναι οι νέοι τρόποι επικοινωνίας, το e-mail και (πολύ περισσότερο) τα SMS. Στη δικιά μας γλώσσα, που είναι στριφνή, δύστροπη και με  λέξεις πολυσύλλαβες,  οι εκπτώσεις που γίνονται είναι μικρές, στην ορθογραφία κυρίως και μερικές φορές στο συντακτικό, αλλά σε πιο ευέλικτες γλώσσες οι νεαροί μηνυματίες του δίνουν και καταλαβαίνει, αλλοιώνουν λέξεις, ανακαλύπτουν αρτικόλεξα,  χρησιμοποιούν σημεία στίξης με τρόπο αλλοπρόσαλλο,  αλλάζουν στ’ αληθεια τη γλώσσα.

Σ’ αυτό το άρθρο του New Yorker ο Λούις Μεναντ εξηγεί εύγλωττα γιατί αυτό δεν είναι ούτε επικίνδυνο, ούτε κακό. Ίσα ίσα.

Ο συγγραφέας του «Φύλακα στη Σίκαλη», που δεν έγραψε άλλο μυθιστόρημα και εξακολουθεί να ζει απομονωμένος χωρίς να δίνει ποτέ συνεντεύξεις ή να βγαίνει φωτογραφία (και χωρίς να έχει εκδόσει τίποτα εδώ και 50 χρόνια), είχε γενέθλια τις προάλλες, και οι New York Times έγραψαν διάφορα ενδιαφέροντα.

So what has Mr. Salinger been doing for the last 40 years? The question obsesses Salingerologists, of whom there are still a great many, and there are all kinds of theories. He hasn’t written a word. Or he writes all the time and, like Gogol at the end of his life, burns the manuscripts. Or he has volumes and volumes just waiting to be published posthumously. Joyce Maynard, who lived with Mr. Salinger in the early ’70s, wrote in a 1998 memoir that she had seen shelves of notebooks devoted to the Glass family and believed there were at least two new novels locked away in a safe.

Να πώς ήταν το 1951: