Το 1864 ο μαθηματικός Τσαρλς Ντότζσον χάρισε σε ένα μικρό κορίτσι ονόματι Άλις ένα παραμύθι που έγραψε γι’ αυτή. Λεγόταν «Alice’s Adventures Under Ground», ήταν 90 σελίδες και περιείχε 37 σκίτσα. Ο Ντότζσον το υπέγραφε ως «Λούις Κάρολ». Μπορείς να το δεις ολόκληρο εδώ.
Many years later, Alice was forced to sell her precious manuscript at auction. It was bought by an American collector, but returned to England in 1948 when a group of American benefactors presented it to the British Library in appreciation of the British people’s role in the Second World War.
To διήγημα 2BR02B του Κερτ Βόνεγκατ, paperback, 20 σελίδες, 3 δολάρια (περίπου 2 ευρώ). Όχι, δεν είχα προσέξει ότι είναι μόνο 20 σελίδες. Νόμιζα ότι ήταν ευκαιρία.
O πάντα πρόθυμος στα τεχνολογικά Νιλ Γκέιμαν (θυμήσου τη βιβλιοθήκη του) με τη συνεργασία του BBC Audiobooks, ξεκίνησε το εξής project. Έγραψε αυτό το tweet ως πρώτη πρόταση μιας ιστορίας, και μετά περίμενε από τους Twitterers του κόσμου να τη συνεχίσουν, μέχρι να φτιαχτεί ένα κανονικότατο διήγημα. Τα tweets συγκεντρώνονται εδώ και, όταν φτάσουν τα 1000, θα ακολουθήσει editing. Διάβασε περισσότερα.
Ναι, είναι ένας απίστευτα τυχερός και αδιανόητα ατάλαντος καραγκιοζάκος που γράφει βιβλία μόλις μια ιδέα καλύτερα από Άρλεκιν, και γι’ αυτό το να τον κοροϊδεύεις είναι σαν να κοροϊδεύεις τον Παπακαλιάτη ή τον Σπανουδάκη. Πολύ εύκολο και προφανές. Ωστόσο, για λίγη εφηβική και ανούσια πλάκα, δες:
In defence of well-written, enjoyable potboilers though, I have to point out that your writing style is so toxically inept that Vladimir Putin could use it to poison dissidents.
Το καλύτερο εύρημα του μήνα: Ένα θαυμάσιο site που φιλοξενεί φωτογραφίες από γραφεία συγγραφέων (επιστημονικής φαντασίας και fantasy, κυρίως), τους χώρους όπου γράφουν τα βιβλία τους.
Πριν από λίγο καιρό είχαμε πει για τον τύπο που έγραψε το «Υπερηφάνεια και Προκατάληψη και Ζόμπι», χρησιμοποιώντας το 85% του βιβλίου της Τζέιν Όστεν και αλλάζοντας μόνο το υπόλοιπο, μετατρέποντάς το σε μια ιστορία για ζόμπι. Τώρα, επιστρέφει. Δες το τρέιλερ.
The story broke a little after ten in the morning. The TV anchors looked exactly the way we knew they’d look, their faces urgent, their hair neat, their shoulders tense, they were filling us with alarm but also assuring us that everything was under control, for they, too, had been prepared for this, in a sense had been waiting for it, already they were looking back at themselves during their great moment. The sighting was indisputable but, at the same time, inconclusive: something from out there had been detected, it appeared to be approaching our atmosphere at great speed, the Pentagon was monitoring the situation closely. We were urged to remain calm, to stay inside, to await further instructions. Some of us left work immediately and hurried home to our families, others stayed close to the TV, the radio, the computer, we were all talking into our cells. Through our windows we could see people at their windows, looking up at the sky.
Το Where The Wild Things Are είναι ένα θρυλικό παιδικό παραμύθι που τώρα θα γίνει και ταινία από τον Σπάικ Τζόνζ, και θα βγει και σε μυθιστορηματική μορφή από none other than Ντέιβ Έγκερς. Το βιβλίο αυτό θα βγει σε δυο εκδόσεις: Μια κανονική, και μια σπέσιαλ, το εξώφυλλο της οποίας θα είναι επενδυμένο με γούνα:
Η ταινία θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο -το σενάριο έχει συνυπογράψει ο Έγκερς.
Ο οποίος πολυάσχολος Έγκερς έχει γράψει το σενάριο και μιας άλλης ταινίας που κυκλοφορεί ήδη, και λέγεται Away We Go. Η οποία έχει πάρει κάκιστες κριτικές. Τρέιλερ: