Bookworm.gr

Ήρθε παραλαβή απ’ το Amazon χτες και έφερε πράγματα ακραία:

Το νέο μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ «Under the Dome», hardcover, 1074 σελίδες. Το παρήγγειλα (πριν κυκλοφορήσει) με τιμή 9 δολάρια, δηλαδή περίπου 6 ευρώ (τώρα κάνει 14.50).

To διήγημα 2BR02B του Κερτ Βόνεγκατ, paperback, 20 σελίδες, 3 δολάρια (περίπου 2 ευρώ). Όχι, δεν είχα προσέξει ότι είναι μόνο 20 σελίδες. Νόμιζα ότι ήταν ευκαιρία.

Ενδιαφέρουσα ιδέα -έχω ήδη παραγγείλει το βιβλίο, για να δούμε περί τίνος πρόκειται.

O πάντα πρόθυμος στα τεχνολογικά Νιλ Γκέιμαν (θυμήσου τη βιβλιοθήκη του) με τη συνεργασία του BBC Audiobooks, ξεκίνησε το εξής project. Έγραψε αυτό το tweet ως πρώτη πρόταση μιας ιστορίας, και μετά περίμενε από τους Twitterers του κόσμου να τη συνεχίσουν, μέχρι να φτιαχτεί ένα κανονικότατο διήγημα. Τα tweets συγκεντρώνονται εδώ και, όταν φτάσουν τα 1000, θα ακολουθήσει editing. Διάβασε περισσότερα.

Ναι, είναι ένας απίστευτα τυχερός και αδιανόητα ατάλαντος καραγκιοζάκος που γράφει βιβλία μόλις μια ιδέα καλύτερα από Άρλεκιν, και γι’ αυτό το να τον κοροϊδεύεις είναι σαν να κοροϊδεύεις τον Παπακαλιάτη ή τον Σπανουδάκη. Πολύ εύκολο και προφανές. Ωστόσο, για λίγη εφηβική και ανούσια πλάκα, δες:

1) Πώς να φτιάξεις το δικό σου μυστηριακό ιστορικό best seller με τον Dan Brown Sequel Generator του Slate.

2) O επιμελητής Μπράιαν Τζόσεφ Ντέιβις προσπάθησε να επιμεληθεί το κωμικά αδέξιο γράψιμο από τα πρώτα δύο κεφάλαια του «Κώδικα Ντα Βίντσι».

In defence of well-written, enjoyable potboilers though, I have to point out that your writing style is so toxically inept that Vladimir Putin could use it to poison dissidents.

3) Η Daily Telegraph συγκέντρωσε τις 20 χειρότερες προτάσεις που έγραψε η «πένα» του. Ή οι μαϊμούδες που έχει στο υπόγειο και πατάνε τυχαία γράμματα στο πληκτρολόγιο (σου είπα, πολύ εύκολο).

Angels and Demons, opening sentence: Physicist Leonardo Vetra smelled burning flesh, and he knew it was his own.

Παρεμπιπτόντως: Το The Lost Symbol έ-ε-ερχεται. Το review θα ακολουθήσει πολύ πολύ σύντομα.

Το καλύτερο εύρημα του μήνα: Ένα θαυμάσιο site που φιλοξενεί φωτογραφίες από γραφεία συγγραφέων (επιστημονικής φαντασίας και fantasy, κυρίως), τους χώρους όπου γράφουν τα βιβλία τους.

Οι (σχεδόν τελικές) επιλογές του ζεύγους για φέτος:

Πριν από λίγο καιρό είχαμε πει για τον τύπο που έγραψε το «Υπερηφάνεια και Προκατάληψη και Ζόμπι», χρησιμοποιώντας το 85% του βιβλίου της Τζέιν Όστεν και αλλάζοντας μόνο το υπόλοιπο, μετατρέποντάς το σε μια ιστορία για ζόμπι. Τώρα, επιστρέφει. Δες το τρέιλερ.

Να ένα θαυμάσιο (και μικρό) διήγημα επιστημονικής φαντασίας από τον New Yorker. Λέγεται «The Invasion From Outer Space», το ‘γραψε ο Στίβεν Μίλχαουζερ, και περιγράφει μια αλλόκοτη εισβολή εξωγήινων, πολύ ωραία και μελαγχολικά.

The story broke a little after ten in the morning. The TV anchors looked exactly the way we knew they’d look, their faces urgent, their hair neat, their shoulders tense, they were filling us with alarm but also assuring us that everything was under control, for they, too, had been prepared for this, in a sense had been waiting for it, already they were looking back at themselves during their great moment. The sighting was indisputable but, at the same time, inconclusive: something from out there had been detected, it appeared to be approaching our atmosphere at great speed, the Pentagon was monitoring the situation closely. We were urged to remain calm, to stay inside, to await further instructions. Some of us left work immediately and hurried home to our families, others stayed close to the TV, the radio, the computer, we were all talking into our cells. Through our windows we could see people at their windows, looking up at the sky.

Το Where The Wild Things Are είναι ένα θρυλικό παιδικό παραμύθι που τώρα θα γίνει και ταινία από τον Σπάικ Τζόνζ, και θα βγει και σε μυθιστορηματική μορφή από none other than Ντέιβ Έγκερς. Το βιβλίο αυτό θα βγει σε δυο εκδόσεις: Μια κανονική, και μια σπέσιαλ, το εξώφυλλο της οποίας θα είναι επενδυμένο με γούνα:

Η ταινία θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο -το σενάριο έχει συνυπογράψει ο Έγκερς.

Ο οποίος πολυάσχολος Έγκερς έχει γράψει το σενάριο και μιας άλλης ταινίας που κυκλοφορεί ήδη, και λέγεται Away We Go. Η οποία έχει πάρει κάκιστες κριτικές. Τρέιλερ:

Σπάνια διαβάζω τα διηγήματα στον New Yorker (είναι συνήθως βαρετά), αλλά τις προάλλες έκανα μιαν εξαίρεση: Τζοναθαν Λέθεμ! Επιστημονική φαντασία!

Το Lostronauts λέει την ιστορία ενός πληρώματος διαστημικού σταθμού που είναι παγιδευμένοι σε τροχιά, ανήμποροι να επιστρέψουν. Η ιστορία είναι γραμμένη με τη μορφή επιστολών που στέλνει η μοναδική γυναίκα στο σταθμό στον αγαπημένο της κάτω στη Γη. Όχι τέλειο, αλλά όχι κι άσχημο.

We’re soaring atoms, Chase, that’s what orbit consists of, the inhuman hastening of infinitesimal specklike bodies through an awesome indifferent void, yet in our cramped homely craft, its rooms named to evoke childhood comforts, with our blobs of toothpaste drifting between our brushes and the mirror, our farts and halitosis filling the chambers with odor, we’ve defaulted to an illusion of substance. Inside Northern Lights, we’ve managed to kid ourselves that we exist, that we’re curvaceous or lumpy or angular, bristling with hair and snot, taking up a certain amount of room, and that space and time have generously accorded a margin in which we’re invited to operate these sizable greedy bodies of ours, a margin in which to dwell, to hang out and live our pale stinky stories. The space walk destroyed all that.