Bookworm.gr

Ναι, είναι ένας απίστευτα τυχερός και αδιανόητα ατάλαντος καραγκιοζάκος που γράφει βιβλία μόλις μια ιδέα καλύτερα από Άρλεκιν, και γι’ αυτό το να τον κοροϊδεύεις είναι σαν να κοροϊδεύεις τον Παπακαλιάτη ή τον Σπανουδάκη. Πολύ εύκολο και προφανές. Ωστόσο, για λίγη εφηβική και ανούσια πλάκα, δες:

1) Πώς να φτιάξεις το δικό σου μυστηριακό ιστορικό best seller με τον Dan Brown Sequel Generator του Slate.

2) O επιμελητής Μπράιαν Τζόσεφ Ντέιβις προσπάθησε να επιμεληθεί το κωμικά αδέξιο γράψιμο από τα πρώτα δύο κεφάλαια του «Κώδικα Ντα Βίντσι».

In defence of well-written, enjoyable potboilers though, I have to point out that your writing style is so toxically inept that Vladimir Putin could use it to poison dissidents.

3) Η Daily Telegraph συγκέντρωσε τις 20 χειρότερες προτάσεις που έγραψε η «πένα» του. Ή οι μαϊμούδες που έχει στο υπόγειο και πατάνε τυχαία γράμματα στο πληκτρολόγιο (σου είπα, πολύ εύκολο).

Angels and Demons, opening sentence: Physicist Leonardo Vetra smelled burning flesh, and he knew it was his own.

Παρεμπιπτόντως: Το The Lost Symbol έ-ε-ερχεται. Το review θα ακολουθήσει πολύ πολύ σύντομα.

Το καλύτερο εύρημα του μήνα: Ένα θαυμάσιο site που φιλοξενεί φωτογραφίες από γραφεία συγγραφέων (επιστημονικής φαντασίας και fantasy, κυρίως), τους χώρους όπου γράφουν τα βιβλία τους.

Οι (σχεδόν τελικές) επιλογές του ζεύγους για φέτος:

Πριν από λίγο καιρό είχαμε πει για τον τύπο που έγραψε το «Υπερηφάνεια και Προκατάληψη και Ζόμπι», χρησιμοποιώντας το 85% του βιβλίου της Τζέιν Όστεν και αλλάζοντας μόνο το υπόλοιπο, μετατρέποντάς το σε μια ιστορία για ζόμπι. Τώρα, επιστρέφει. Δες το τρέιλερ.

Να ένα θαυμάσιο (και μικρό) διήγημα επιστημονικής φαντασίας από τον New Yorker. Λέγεται «The Invasion From Outer Space», το ‘γραψε ο Στίβεν Μίλχαουζερ, και περιγράφει μια αλλόκοτη εισβολή εξωγήινων, πολύ ωραία και μελαγχολικά.

The story broke a little after ten in the morning. The TV anchors looked exactly the way we knew they’d look, their faces urgent, their hair neat, their shoulders tense, they were filling us with alarm but also assuring us that everything was under control, for they, too, had been prepared for this, in a sense had been waiting for it, already they were looking back at themselves during their great moment. The sighting was indisputable but, at the same time, inconclusive: something from out there had been detected, it appeared to be approaching our atmosphere at great speed, the Pentagon was monitoring the situation closely. We were urged to remain calm, to stay inside, to await further instructions. Some of us left work immediately and hurried home to our families, others stayed close to the TV, the radio, the computer, we were all talking into our cells. Through our windows we could see people at their windows, looking up at the sky.