Bookworm.gr

Να μια λίστα ενδιαφέρουσα (αν και λίγο άλλα αντί άλλων) για το αγγλόφωνο κοινό. Εγώ έχω πατήσει τα τριάντα προ πολλού, κι από αυτά έχω διαβάσει (μπλίκι μπλίκι) δώδεκα.

Χμ.

Ο Πίντσον δούλευε στη Boeing για ένα φεγγάρι, εξ’ ού και η εμμονή οι γνώσεις του για τους πυραύλους και τα τοιαύτα. Εδώ μπορείς να διαβάσεις ένα κείμενο που έγραψε για τα θέματα ασφάλειας.

One crew member got his foot run over by the aircraft loading trailer. But he was wearing safety shoes, as he was supposed to. Once a lifting cable failed and a missile was dropped about six inches during an offload operation. Nothing happened: no explosions, no mangled human extremities; because explosive items like squibs and initiators are shipped separately, and because the hands and feet of loading personnel were clear of the danger area. Once a failed pin in the aircraft hoist gear sent a missile and trailer rumbling down the loading ramp at a clip which might have compared favorably with airborne cruise speed to anyone in the way. But nobody, luckily, was in the way.

Καταλαβαίνεις τη διαφορά, ε;

Μπορείς να δεις αποσπάσματα, φωτογραφίες και ανάλυση εδώ. Για κάποιο λόγο ολόκληρο το site είναι γραμμένο με comic sans, πράγμα που το αδικεί κατάφωρα.

As to Hemingway, I read him for the first time in the early ‘forties, something about bells, balls and bulls, and loathed it.
Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ

Διάβασε μια ωραία συλλογή από 25 ατάκες διάσημων συγγραφέων που θάβουν το έργο άλλων διάσημων συγγραφέων.

I don’t like Salinger, not at all. That last thing isn’t a novel anyway, whatever it is. I don’t like it. Not at all. It suffers from this terrible sort of metropolitan sentimentality and it’s so narcissistic. And to me, also, it seemed so false, so calculated. Combining the plain man with an absolutely megalomaniac egotism. I simply can’t stand it.
Κόρμαρκ Μακάρθι

WIN!

via LA Times

via

Το 1864 ο μαθηματικός Τσαρλς Ντότζσον χάρισε σε ένα μικρό κορίτσι ονόματι Άλις ένα παραμύθι που έγραψε γι’ αυτή. Λεγόταν «Alice’s Adventures Under Ground», ήταν 90 σελίδες και περιείχε 37 σκίτσα. Ο Ντότζσον το υπέγραφε ως «Λούις Κάρολ». Μπορείς να το δεις ολόκληρο εδώ.

Many years later, Alice was forced to sell her precious manuscript at auction. It was bought by an American collector, but returned to England in 1948 when a group of American benefactors presented it to the British Library in appreciation of the British people’s role in the Second World War.

Ωραίο πράγμα το Ίντερνετ.

via

Πέθανε σήμερα, στα 91 του. Ευκαιρία να διαβάσεις τα 13 διηγήματά του στον New Yorker (περιλαμβάνονται και τα «Franny» και «Zooey») και βέβαια να αγοράσεις το Catcher in the Rye αν δεν το έχεις ήδη.

Θυμήσου:
Γιατί ο Σάλιντζερ πίστευε πως το Catcher in the Rye δεν μπορεί να γίνει ταινία
Πληροφορίες από τους New York Times για τη ζωή του

Εκπληκτικό: Ολόκληρη η ταινία γραμμένη στα παλιά Αγγλικά. Δες εδώ σχολιασμό σχετικά με το αν η μετάφραση του «Dude» σε «Knave» ήταν πετυχημένη και άλλα ξεκαρδιστικά.

THE KNAVE: Thou err’st; no man calls me Lebowski. Yet thou art man; neither spirit damned nor wandering shadow, thou art solid flesh, man of woman born. Hear rightly, man!–for thou hast got the wrong man. I am the Knave, man; Knave in nature as in name.

BLANCHE: Thy name is Lebowski.

Απαντώντας σε έναν κύριο Χέρμπερτ το 1957 ο συγγραφέας περιγράφει γιατί πιστεύει ότι το διασημότερο βιβλίο του δεν μπορεί να γίνει ταινία. Παρεμπιπτόντως: Το γράμμα πωλείται. Τιμή; 54000 δολάρια. Τσάμπα.