Bookworm.gr

Να ένα θαυμάσιο 20λεπτο ταινιάκι που λέει τη γνωστή ιστορία του Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Ο σκηνοθέτης Αλεξάντερ Πέτροφ ζωγράφισε κάθε frame με μπογιά πάνω σε γυαλί. Το αποτέλεσμα εικαστικά ειναι εκπληκτικό -το ταινιάκι κέρδισε Όσκαρ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους το 1999.

Αυτά είναι τα 10 πρώτα λεπτά του «Portrait of a bookstore as an old man», ενός ωραιότατου ντοκιμαντέρ που σου παρουσιάζει την ιστορία του ιστορικού ξενόγλωσσου βιβλιοπωλείου Shakespeare and Company στο Παρίσι, και τον τρελιάρη μα αξιαγάπητο ιδιοκτήτη του, τον 90χρονο Τζορτζ Γουίτμαν. Διάβασε για το βιβλιοπωλείο εδώ και δες ολόκληρο το ντοκιμαντέρ εδώ.

Στο τέλος ο παππούς βάζει φωτιά στα μαλλιά του. Σοβαρά.

via openculture

Ο ηθοποιός έπαιξε στην ταινία που ήταν βασισμένη στο Fear and Loathing in Las Vegas. Εδώ διαβάζει γράμματα του συγγραφέα, γραμμένα με το χαρακτηριστικό του στιλ. Παρακάτω άλλα δύο βίντεο:

[διάβασε περισσότερα →]

Το «Coraline» ήταν υποψήφιο για Όσκαρ Κινουμένου Σχεδίου οπότε ο συγγραφέας του βιβλίου ήταν καλεσμένος. Γράφει απολαυστικά όσα είδε στην τελετή.

Whiskey and sugar careening through my system, I defy the orders on my ticket not to photograph anything, and I tweet a picture of the bar menu. My fiancee is sending me messages on Twitter urging me to photograph the inside of the women’s toilet, something she did during the Golden Globes, but even in my sugar-addled state, that seems a potentially disastrous idea. Still, I think, I should head downstairs and, in the next commercial break, say hello to Henry Selick. I walk over to the stairs. A nice young man in a suit asks me for my ticket. I show it to him. He explains that, as a resident of the first mezzanine, I am not permitted to walk downstairs and potentially bother the A-list.

Ένας συντάκτης του Guardian φαντάστηκε πώς θα ήταν μια σύγχρονη Οδύσσεια με το δικό του γιο σε ένα μετα-αποκαλυπτικό κόσμο. Διαπιστώνει πως ο Κόρμακ Μακάρθι δεν ήταν και πολύ ακριβής στην περιγραφή του.

Fires burst out spontaneously. And go out. Grey turns to red. Turns to black. A few mutants huddle under flickering neon.

Are they paedophiles, Dad?

No. They are not paedophiles.

What is a paedophile? Bob sniggers.

I’ll tell you later.

What are they doing to that baby?

They’re roasting it on a spit.

Cool. That’s well sick. Take a picture of it on your mobile.

Απαντώντας σε έναν κύριο Χέρμπερτ το 1957 ο συγγραφέας περιγράφει γιατί πιστεύει ότι το διασημότερο βιβλίο του δεν μπορεί να γίνει ταινία. Παρεμπιπτόντως: Το γράμμα πωλείται. Τιμή; 54000 δολάρια. Τσάμπα.

Φανταστική συνέντευξη (και πολύ σπάνια) στη Wall Street Journal.

I’m not interested in writing short stories. Anything that doesn’t take years of your life and drive you to suicide hardly seems worth doing.

Να ένα γράμμα του από το 1980, όταν πρωτοείδε μια εκπομπή στην τηλεόραση που παρουσίαζε την ταινία του Ρίντλεϊ Σκοτ (πάτα για μεγαλύτερο).

H ταινία, βεβαίως, είναι (πολύ χαλαρά) βασισμένη στο «Do Androids Dream of Electric Sheep» του Ντικ. Ο συγγραφέας ενέκρινε με ενθουσιασμό το τελικό draft του σεναρίου, αλλά δεν την είδε ποτέ: Πέθανε λίγες εβδομάδες πριν από την πρεμιέρα της στους κινηματογράφους.

Το Where The Wild Things Are είναι ένα θρυλικό παιδικό παραμύθι που τώρα θα γίνει και ταινία από τον Σπάικ Τζόνζ, και θα βγει και σε μυθιστορηματική μορφή από none other than Ντέιβ Έγκερς. Το βιβλίο αυτό θα βγει σε δυο εκδόσεις: Μια κανονική, και μια σπέσιαλ, το εξώφυλλο της οποίας θα είναι επενδυμένο με γούνα:

Η ταινία θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο -το σενάριο έχει συνυπογράψει ο Έγκερς.

Ο οποίος πολυάσχολος Έγκερς έχει γράψει το σενάριο και μιας άλλης ταινίας που κυκλοφορεί ήδη, και λέγεται Away We Go. Η οποία έχει πάρει κάκιστες κριτικές. Τρέιλερ:

Το βιβλίο του Ντέιβ Έγκερς για τη ζωή ενός πιτσιρικά απ’ το Σουδάν θα μεταφερθεί στο σινεμά -σε σκηνοθεσία Τομ Τίκβερ!

Διάβασε την κριτική απ’ τα παλιά, όταν το είχα πρωτοδιαβάσει.