Να ένα γράμμα που έγραψε το 1990 ο διάσημος συγγραφέας, στα 70 του τότε, σε ένα φίλο του, ποιητή.
Νάτο και πιο ευανάγνωστο:
28 Νοεμβρίου, 2010 Να ένα γράμμα που έγραψε το 1990 ο διάσημος συγγραφέας, στα 70 του τότε, σε ένα φίλο του, ποιητή.
Νάτο και πιο ευανάγνωστο:
Σχόλια: Καθόλου σχόλια,
Tags: κόλπα · συγγραφείς
13 Νοεμβρίου, 2010 
Από τον Καστανιώτη
Ιωάννα Καρυστιανή: Τα Σακιά
Ναντίν Γκόρντιμερ: Ο Συντηρητής
Ζοζέ Σαραμάγκου: Κάιν
Πάτρικ Λέιν: Κόκκινο Σκυλί, Κόκκινο Σκυλί
Από την Ωκεανίδα
Χαρούκι Μουρακάμι: Νότια Των Συνόρων, Δυτικά Του Ήλιου
Από τον Κέδρο
Ευάγγελος Μαυρουδής: Ittihat ve Terraki
Ζέτα Κουντούρη: Ρωγμές Στη Σιωπή
Από τον Ψυχογιό
Λένα Μαντά: Δεν μπορεί, θα στρώσει!
Βαλέριο Μάσιμο Μανφρέντι: Μέγας Αλέξανδρος, Το Μυστικό Του Τάφου Του
Από το Λιβάνη
Μαρίνα Πετροπούλου: Στους Πέντε Ανέμους
Μαρία Κωνσταντούρου: Σκιές Στο Χρόνο
Από τις Bell
Γούντι Άλλεν: Σκέτη Αναρχία
Michael Connelly: Ο Δικηγόρος Με Τη Λίνκολν
Belinda Bauer: Μαύρο Χώμα
Σχόλια: Καθόλου σχόλια,
Tags: κυκλοφορίες
7 Νοεμβρίου, 2010 1. Ντέιβιντ Σεντάρις, στον Guardian (2010)
«I just thought, what do people think this kind of writing is? I’m not a reporter. Do I exaggerate? Boy, do I, and I’d do it more if I could get away with it».
2. Κόρμακ Μακάρθι, στο Rolling Stone (2007)
«People drift in from all over the world- Nobel-winning chemists and biologists – and they’re sitting next to you at lunch. They’re just very generous. You ask them something and they’ll just stop what they’re doing and sit down and tell you all about it. And that’s rather remarkable.»
3. Χαρούκι Μουρακάμι, στο Paris Review (2004)
«When I was twenty-nine, I just started to write a novel out of the blue. I wanted to write something, but I didn’t know how. I didn’t know how to write in Japanese—I’d read almost nothing of the works of Japanese writers—so I borrowed the style, structure, everything, from the books I had read—American books or Western books. As a result, I made my own original style. So it was a beginning».
Σχόλια: Καθόλου σχόλια,
Tags: συγγραφείς · συνέντευξη
27 Οκτωβρίου, 2010 Είναι μια ενδιαφέρουσα ιδέα: Υπάρχουν τα μεγάλα άρθρα περιοδικών ή τα διηγήματα, και υπάρχουν και τα βιβλία -ανάμεσα δεν υπάρχει τίποτα. Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε τρόπος να εκδώσεις π.χ. ένα κείμενο 20.000 λέξεων σε βιβλίο, ή να το χωρέσεις σε περιοδικό. Το Amazon ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες ότι θα πουλάει ακριβώς τέτοια προϊόντα για το Kindle, με τιμή μικρότερη των κανονικών βιβλίων. Η ιδέα μοιάζει καλή, αλλά δεν ξέρω πώς θα λειτουργήσει στην πράξη -κι αν ο κόσμος θα πληρώνει για να διαβάσει ένα διήγημα, ας πούμε.
Less than 10,000 words or more than 50,000: that is the choice writers have generally faced for more than a century—works either had to be short enough for a magazine article or long enough to deliver the “heft” required for book marketing and distribution. But in many cases, 10,000 to 30,000 words (roughly 30 to 90 pages) might be the perfect, natural length to lay out a single killer idea, well researched, well argued and well illustrated—whether it’s a business lesson, a political point of view, a scientific argument, or a beautifully crafted essay on a current event.
Today, Amazon is announcing that it will launch “Kindle Singles”—Kindle books that are twice the length of a New Yorker feature or as much as a few chapters of a typical book.
Σχόλια: 1 Σχόλιο,
Tags: διήγημα · τεχνολογία
25 Οκτωβρίου, 2010 Τις προηγούμενες ημέρες διέρρευσε στα Ίντερνετς το παραπάνω σκαρίφημα (πάτα πάνω του για μεγαλύτερο) που υποτίθεται ότι δείχνει πώς οργάνωνε στο μυαλό της την πλοκή κάθε βιβλίου η συγγραφέας των Χάρι Πότερ.
Καθένας έχει τον τρόπο του, υποθέτω.
Σχόλια: Καθόλου σχόλια,
Tags: συγγραφείς · φαντασία